กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“รู้จักแต่ขอบคุณน้าฉี ไม่เห็นรู้จักขอบคุณฉันบ้างเลย?” ย่าหนิวหยิบอั่งเปาสองซองออกมาแกว่งไปมาอยู่ข้าง ๆ “รีบพูดเพราะ ๆ กับทวดย่าสิ ไม่อย่างนั้นอั่งเปาจะหายไปแล้ว”
ต้าจู้หน้าแดงขึ้นมาทันที พูดอย่างเขิน ๆ ว่า “ทวดย่ามาได้ พวกผมกับน้องชายก็ดีใจมากแล้ว ผมไม่เอาอั่งเปา”
“ทวดย่าอายุมากแล้ว พวกผมกับพี่ชายควรเป็นฝ่ายดูแลทวดย่า จะรับไว้ไม่ได้”
ย่าหนิวเห็นดังนั้นจึงแสร้งทำหน้าบึ้งอย่างโกรธ ๆ “ไอ้เด็กเหลือขอสองคนนี้ ฉันรู้ว่าพวกเธอรู้ความ แต่ห้ามทำเป็นไม่รู้จักรับน้ำใจ ของที่ผู้ใหญ่ให้ต้องรับไว้!”
พูดจบ สีหน้าของย่าหนิวก็เปลี่ยนอย่างรวดเร็ว เธอยัดซองให้คนละซอง