ตอนที่ 223 ตาแก่ขาเป๋กับคนไร้สมอง

จริง ๆ แล้วก็ใช่ว่าจะไม่ได้

ฉินต้าเยวี่ยใช้เวลาเพียงวินาทีเดียวก็เกลี้ยกล่อมตัวเองได้ ไม่ใช่ว่าเธอเป็นฝ่ายต้องการเองเสียหน่อย แม่สื่อเป็นคนแนะนำให้ แบบนี้ไม่ขาดทุน

แก้มของเธอแดงระเรื่อ เธอลูบผมอย่างสงวนท่าที “สหาย คุณคือคนที่พี่หลี่แนะนำมาใช่ไหม คุณก็รู้เงื่อนไขของฉันหมดแล้ว ถ้าคิดว่าเหมาะสม พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนกันเถอะ”

ถ้าไม่มีการเปรียบเทียบก็ไม่รู้สึกเจ็บ พอมองผู้ชายวันนี้แล้วนึกถึงคนที่เคยพบมาก่อน ก็รู้สึกว่าเสียเวลาของเธอจริง ๆ

คำพูดที่ฉินฉางเจิงกำลังจะพูดติดอยู่ในลำคอจนรู้สึกคลื่นไส้

พ่อฉินโมโหยิ่งกว่าตอนที่ลูกชายถูกหมายตาเสียอีก “ตาของเธองอกอยู่บนหน้าไว้ใช้เป็นหลอดไฟหรือไง เธออายุมากพอจะเป็นแม่ของลูกชายฉันได้แล้ว ยังฝันกลางวันอะไรอยู่!”