กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ลู่หงอิงมองเธอแวบหนึ่ง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ก่อนจะหันหลังวิ่งจากไปโดยไม่ทิ้งคำพูดไว้สักคำ
ฉินต้าเยวี่ยนิ่งอึ้งไป จากนั้นความโกรธก็ผุดขึ้นบนใบหน้า “ดีนี่ พอเห็นว่าพี่ชายแกไม่อยู่ก็คิดว่าตัวเองปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ ถึงกับไม่ฟังคำพูดของฉัน คนไร้น้ำใจก็คือคนไร้น้ำใจจริง ๆ ฉันเลี้ยงแกมาตั้งแต่สิบกว่าขวบ สุดท้ายแกก็ยังเข้าข้างพี่ชายแกอยู่ดี!”
เสียงของเธอดังก้องไปตามระเบียงโรงพยาบาล ลู่หงอิงได้ยิน แต่ไม่ได้หันกลับมา
พยาบาลและคนไข้ต่างพากันชะโงกหน้าออกมาดูเรื่องสนุก ฉินต้าเยวี่ยสังเกตเห็นสายตาที่มองมา ความโกรธจึงยิ่งทวีขึ้น รู้สึกอึดอัดราวกับเสียหน้า
เดิมทีคิดว่าอีกสองวันจะไปสำนักงานตำรวจ ตอนนี้ดีเลย เธอไม่ไปแล้ว!
ไม่ใช่ว่าแกเข้าข้างพี่ชายแกหรอกหรือ?