กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ทำไมคุณยังจำเรื่องนี้ได้อีก”
ฉีเจินอวี้พยายามแกะมือที่โอบเอวของเธอออก แต่แกะไม่สำเร็จ “ยายกับจูจูอยู่ด้วย ฉันจูบคุณไม่ลง”
ยิ่งเพิ่งแต่งงานกันได้ไม่กี่วัน ต่อให้ไม่มีใครอยู่และปล่อยให้เธอเป็นฝ่ายจูบก่อน ฉีเจินอวี้ก็ยังทำไม่ลงอยู่ดี ต่อให้สวี่เหวินเทาจะหน้าตาดีจนชวนให้เจริญอาหารก็ตาม
“แล้วตอนนี้ล่ะ” สวี่เหวินเทาถามย้ำ พลางก้มหน้าเข้ามาใกล้
ใจของฉีเจินอวี้ว้าวุ่นไปชั่วขณะ เธอเอียงศีรษะโดยไม่รู้ตัว “เดี๋ยวก่อน…ฉันยังไม่ได้อาบน้ำ”
แววตาของสวี่เหวินเทาหรี่ลงเล็กน้อย จับจ้องริมฝีปากเล็ก ๆ ที่กำลังหาข้อแก้ตัวของฉีเจินอวี้ ความขมขื่นผุดขึ้นในใจเล็กน้อย
เธอยังไม่ได้ชอบเขาอยู่ดี
“ในห้องมีน้ำ ผมช่วยอาบให้ได้” เขาพูดประโยคที่ทะเล้นที่สุดด้วยน้ำเสียงสุขุมที่สุด