กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ผู้กำกับ ผมขอโทษภรรยาของคุณก็ได้ แต่ไห่หนานเป็นลูกชายผมนะ!”
ไม่เคยได้ยินว่าพ่อสั่งสอนลูกชายแล้วจะผิดกฎหมาย อาจจะผิดจริง แต่ใครจะว่างมายุ่งเรื่องพรรค์นี้กัน?
“แล้วไง?” สวี่เหวินเทาถามเสียงเรียบ “หรือหมาเป็นคนตีเขา?”
ลู่ต้าชวนถึงกับพูดไม่ออก สวี่เหวินเทาไม่มองเขาอีก แต่กวักมือเรียกลู่ไห่หนาน “มานี่ ฉันมีเรื่องจะถาม”
ลู่ไห่หนานหันไปมองพ่อแท้ ๆ ของตัวเองโดยไม่รู้ตัว ลู่ต้าชวนไม่กล้าขัดขวาง ได้แต่เร่งเขาด้วยสายตาให้เดินไป
สวี่เหวินเทาวางมือลงบนไหล่ของลู่ไห่หนานตรงใกล้ลำคอ ราวกับกำลังปลอบโยนเขา น้ำเสียงอ่อนโยนกว่าตอนพูดกับลู่ต้าชวนมาก “ลู่ไห่หนาน บอกฉันหน่อย เจ็บไหม?”
ไม่มีใครเดาออกว่าสวี่เหวินเทาคิดจะทำอะไร และไม่มีใครกล้าพูดแทรก