กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ยืนอยู่ข้าง ๆ ฉีเจินอวี้เห็นชัดเจน น้ำลายของยายพุ่งเป็นเส้นโค้งสวยงามกระเซ็นไปที่หน้าของรองผู้อำนวยการโรงงานฉิน
ใบหน้าของเขาดำเคร่งเหมือนแผ่นแป้งที่ไหม้เกรียม ลนลานหลบไปด้านหลัง “ยายแก่บ้านี่มาจากไหนกัน ฉีเจินอวี้ เธอยืนดูอยู่เฉย ๆ อย่างนั้นหรือ! ยังไงฉันก็ถือเป็นผู้อาวุโสของเธอ เธอไม่มีมารยาทเลยหรือไง!”
“ขอโทษนะ พ่อแม่ฉันตายไว การอบรมสั่งสอนจากที่บ้านฉันก็รู้แค่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ถ้ามีอะไรไม่ถูกต้องก็ทนเอาแล้วกัน เพราะแกเป็นผู้อาวุโสของฉันนี่นา”
ฉีเจินอวี้ยิ้มตาหยี พูดย้อนตามคำของเขาอย่างเสียดสี
รองผู้อำนวยการโรงงานฉินโกรธจนเส้นเลือดที่หลังมือปูดโปน ชี้ไปที่ฉีเจินอวี้แล้วข่มขู่ “ดี เธอดียิ่งนัก เอาไว้คอยดูกัน!”