ตอนที่ 158 ทำไมต้องเล่นงานฉัน

“อื้อ ๆ —”

หวังเหอจะไม่เข้าใจอะไรได้ เขาถูกเปิดโปงไปตั้งนานแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ก็คือการรอเขาอยู่แล้ว

“อยู่นิ่ง ๆ หน่อย มีอะไรก็ไว้พูดตอนเข้าไปในห้องสอบสวนแล้วค่อยว่ากัน”

สวี่เหวินเทาตวาดออกไปประโยคหนึ่ง สั่งให้ตำรวจสองคนเอาถุงคลุมหัวหวังเหอแล้วพาออกไปทางประตูหลัง

ทั้งกระบวนการลื่นไหลราวกับสายน้ำไหล ไม่มีแขกสักคนที่ลานหน้าเลยรับรู้

ฉีเจินอวี้อยู่ด้านนอกนั่งไม่ติด งานเลี้ยงใกล้จะจบแล้ว ทำไมสวี่เหวินเทายังไม่มา หรือว่าเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ?

ทันใดนั้นก็มีมือข้างหนึ่งตบไหล่เธอ “เจินอวี้ เป็นเธอจริง ๆ ด้วย เมื่อครู่ฉันมองอยู่นาน เกือบคิดว่าเข้าใจผิดคนแล้ว”

ฉีเจินอวี้หันกลับไป คือหลินหัวเย่