กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พี่สาวของหวังเถียนปากแข็งมาก
ถูกตีก็ยังไม่ยอมอ่อนข้อ
ฉีเจินอวี้ก้าวขึ้นไปสองก้าว เตะอีกที ประสานกับย่าหนิว คนหนึ่งใช้ไม้ คนหนึ่งใช้เท้า สลับกันลงมือ
“โอ๊ย อย่าตีแล้ว ไม่งั้นฉันฆ่าพวกแกแน่!”
“โอ๊ย ต้นขาฉันจะหักแล้ว!”
“อย่า… ฉันผิดเอง!”
“ฉันผิดจริง ๆ… กระดูกจะหักแล้ว บรรพบุรุษเอ๊ย ฉันผิดเอง! ฮือ ๆ… แม่ ช่วยฉันด้วย!”
ถึงเธอจะแข็งกร้าวแค่ไหนก็สู้ความเจ็บไม่ได้ คำพูดดุ ๆ ในปากค่อย ๆ อ่อนลงทีละประโยค จนสุดท้ายก็เอามือปิดหน้าแล้วร้องไห้
แม่หวังเถียนร้อนใจ ไม่สนใจฟันของตัวเองแล้ว ลุกขึ้นจะไปช่วยลูกสาว
ติงผิงอันจะยอมให้เธอสมใจหรือ