กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ที่โต๊ะอาหาร ติงผิงอันดื่มจนเมา พูดยังไงก็ห้ามไม่อยู่ ดึงสวี่เหวินเทาไว้คุยโน่นคุยนี่ ยิ่งพูดก็ยิ่งได้อารมณ์
ขอบคุณที่เขามาช่วย บอกว่าเป็นญาติกัน ต่อไปก็ต้องไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ
พอพูดไปจนสุดท้ายก็เปลี่ยนเรื่อง ติงผิงอันเริ่มฝากให้เขาช่วยดูแลฉีเจินอวี้สักหน่อย
บอกว่าเธอชะตากรรมขมขื่น พูดถึงบ้านสามีของเธอ พอถึงตอนซึ้งใจ น้ำตาก็ไหลพราก
ฉีเจินอวี้มองอยู่ ทั้งขำ ทั้งอาย ทั้งอยากจะร้องไห้
หลังมื้ออาหาร ติงผิงอันเมาจนไม่ได้สติ สวี่เหวินเทาบ่ายนี้ยังต้องไปทำงาน จึงลุกขึ้นขอตัวกลับ
ฉีเจินอวี้ไปส่งเขา หาจังหวะที่ลานบ้านนอกแก้ตัวแทนอาจารย์อา
“พี่เหวินเทา คำที่อาจารย์อาของฉันพูด คุณไม่ต้องไปฟังหรอก เขาแค่เป็นห่วงฉันมากเกินไปเลยพูดออกมาแบบนั้น”