ตอนที่ 125 เกษียณก่อนกำหนด

เมียแก่ถูกจับเข้าคุก ส่วนแม่ของเขาก็ไม่ใช่แม่แท้ ๆ

ถึงฟ้าจะถล่มลงมา ชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไป พ่อจ้าวเดินเข้าโรงงานราวกับซากศพที่ไร้วิญญาณ

ตามความเคยชิน เขาทักทายเฒ่าฉินคนเฝ้าประตูว่า “พี่ฉิน กินข้าวหรือยัง?”

แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นท่าทีแสร้งทำเป็นหูหนวกของเฒ่าฉินที่หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่าน พ่อจ้าวเริ่มรู้สึกไม่ดีอยู่บ้าง

ทว่าเขาไม่ได้ใส่ใจ เดินต่อไปตามลำพัง

เส้นทางจากประตูโรงงานไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เขาเดินมานานหลายปี ต่อให้หลับตาก็ยังเดินได้ แต่วันนี้กลับแปลกประหลาด ทางเส้นนี้ดูยาวนานเป็นพิเศษ

คนที่เดินสวนมา บางคนแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น บางคนเหลือบมองแล้วรีบเบือนสายตาหนี ส่วนบางคนมองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นก็หันไปกระซิบกระซาบกับคนข้าง ๆ