กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉีเจินอวี้คิดว่าจูจูกำลังเรียกพ่อ จึงรีบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน
โลกของเด็กนั้นเรียบง่ายมาก เธอไม่เข้าใจว่าสิ่งที่พ่อทำในช่วงที่เกิดเรื่องกับเธอนั้นหมายความว่าอย่างไร
ดังนั้นเธอจึงยังคงไว้ใจจ้าวเจี้ยนกั๋วเหมือนเมื่อก่อน
“...จูจูคิดถึงพ่อใช่ไหม?” ฉีเจินอวี้ฝืนเอ่ยถาม
ความแค้นของผู้ใหญ่ไม่ควรลากเด็กเข้ามาเกี่ยวข้อง จูจูยังอายุไม่ถึงสองขวบ เรื่องนี้จะสร้างบาดแผลใหญ่หลวงให้จิตใจของเธอ
ที่สำคัญกว่านั้น นี่เป็นคำพูดแรกที่เธอเอ่ยออกมาหลังจากตื่นขึ้นเมื่อคืน
จูจูพยักหน้า
ย่าหนิวถอนหายใจแล้วออกไปเรียกคน “จะยืนเฝ้าอยู่ข้างนอกเป็นเทพทวารบาลหรือไง ลูกสาวแท้ ๆ ของตัวเองเข้ามาดูสักหน่อยแล้วเนื้อจะหายไปสักก้อนไหม?!”
จ้าวเจี้ยนกั๋วไม่กล้าพูดอะไร ได้แต่ค่อย ๆ เดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย