ตอนที่ 113 สวี่เหวินเทา

พบจูจูแล้ว

ฉีเจินอวี้กอดเธอพลางนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น น้ำตาไหลพรั่งพรูไม่หยุด ใบหน้าเล็ก ๆ ของจูจูมอมแมม ริมฝีปากซีดเผือด แต่ยังหายใจสม่ำเสมอ และไม่มีบาดแผลให้เห็นชัดเจนบนร่างกาย

ฉีเจินอวี้ลูบใบหน้าเล็ก ๆ มือเล็ก ๆ และเท้าเล็ก ๆ ของลูกสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมื่อแน่ใจว่าเธอไม่เป็นอะไรแล้ว จึงปล่อยโฮออกมาในที่สุด

“ขอบคุณ... ขอบคุณคุณมาก...” เธอกอดจูจูพลางพูดกับชายแปลกหน้าคนนั้นด้วยเสียงแหบพร่า

ซุนอันหมินพิจารณาชายคนนั้น เขาอายุราวยี่สิบเจ็ดหรือยี่สิบแปดปี ใบหน้าคมเข้มดูแข็งแรง

คิ้วเข้ม กระดูกคิ้วสูง เบ้าตาลึกลงเล็กน้อย ยิ่งขับให้ดวงตาคู่นั้นดูลุ่มลึกเป็นพิเศษ

สันจมูกโด่ง ริมฝีปากบางเป็นรูปทรงชัดเจน แนวกรามคมกริบ โครงหน้าดูโดดเด่น