ตอนที่ 111 ทุบตีอย่างหนัก

ฉีเจินอวี้ก้มมองแม่จ้าว สีหน้าว่างเปล่าไม่มีอารมณ์ใด ๆ รอบตัวมีแต่คำเยาะเย้ยถากถางหนาแน่นยั้วเยี้ย

แต่เธอไม่แสดงปฏิกิริยาใด ๆ ไม่เข้าไปพยุง ไม่หลบหลีก ยืนอยู่ตรงนั้น รับการคุกเข่าของแม่จ้าวไว้เต็ม ๆ

“จูจูหายไปได้อย่างไร” เธอถาม ลานบ้านเงียบลงในชั่วพริบตา

แม่จ้าวถูกน้ำเสียงเรียบนิ่งนี้ทำให้ขนหัวลุก เสียงร้องไห้สะดุดไปชั่วขณะ ก่อนเอ่ยคำพูดเดิม ๆ ที่ซ้อมไว้จนขึ้นใจอีกครั้ง “ฉัน… ฉันเข้าบ้านไปล้างผัก ประตูลานบ้านไม่ได้ปิดสนิท จูจูอาจจะผลักประตูออกไปเองแล้ววิ่งออกไป…”

“เธอผลักออกเองหรือ” ฉีเจินอวี้ทวนคำ น้ำเสียงเรียบไม่มีสะดุด “จูจูยังไม่ถึงสองขวบ ประตูลานบ้านของบ้านคุณหนักแค่ไหน คุณรู้ดีกว่าฉัน”

สีหน้าแม่จ้าวเปลี่ยนไป คนที่ยืนดูอยู่เริ่มมองหน้ากันไปมา