กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
แม่จ้าวเท้าเอวตะโกนอย่างไม่สะทกสะท้าน ทำท่าทางหน้าด้านหน้าทนราวกับหมูตายไม่กลัวน้ำร้อนลวก
ชวีต้าโถวโกรธจนหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะเย็นเยียบเสียดกระดูก ความอดทนหยดสุดท้ายถูกใช้จนหมดสิ้น
แต่เขาไม่ได้ลงมือทำร้ายแม่จ้าว เพราะนี่คือกฎเกณฑ์
เขาค่อย ๆ ตรึงสายตาไว้ที่จางเหลียงหมิน น้ำเสียงหนักแน่นราวกับหินยักษ์ “ดี ดีมาก!”
“ลับหลังนายดูถูกลูกสาวฉันแบบนี้สินะ? บอกว่าเธอเป็นคนโง่ บอกว่าเธอเกาะคนสูงกว่า?”
“ไม่…ลุง ผมไม่ได้พูดจริง ๆ ป้าผมพูดเหลวไหลเอง…”
สัญชาตญาณบอกให้จางเหลียงหมินยอมอ่อนข้อ ขาของเขาอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ แม่จ้าวเห็นเขาเป็นแบบนั้นก็คิดว่าเด็กคนนี้รู้จักมารยาท ถึงถูกทำร้ายขนาดนี้ก็ยังไม่เอาเรื่อง