กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เยวี่ยเยวี่ย ให้โอกาสฉันได้รักเธอได้ไหม?”
ไต้เยวี่ยเยวี่ยร้องไห้ หัวใจทั้งดวงราวกับแช่อยู่ในน้ำขมขื่น เหตุผลบอกให้เธอปฏิเสธ แต่ความรู้สึกกลับทำให้เธอพูดไม่ออก
ทำไมสวรรค์ถึงต้องทำกับเธอแบบนี้ ทำให้เธอต้องเผชิญกับทางเลือกที่แสนลำบากใจเช่นนี้
น้ำตาบดบังทัศนวิสัยของไต้เยวี่ยเยวี่ย ในที่สุดศักดิ์ศรีก็เข้าครอบงำ เธอฝืนใจส่ายหน้าแล้วพูดทั้งสะอื้นว่า “ไม่ได้ ฉันทำร้ายพี่ซิ่วเหลียนไม่ได้ เราสองคนอยู่ด้วยกันไม่ได้เด็ดขาด ไม่ได้เด็ดขาด!”
เธอย้ำประโยคสุดท้ายซ้ำไปซ้ำมา ราวกับกำลังให้กำลังใจตัวเอง พูดจบไต้เยวี่ยเยวี่ยก็ยกมือปิดปากแล้ววิ่งจากไปโดยไม่หันกลับมา
เธอกลัวว่าหากอยู่ต่ออีกสักพัก เพียงมองเข้าไปในดวงตาของจางเหลียงหมิน เธอจะพังทลายลงทันที