เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ในค่ำคืนอันเงียบสงัด แม่จ้าวมีแววตาหม่นหมอง ก่อนจะค่อย ๆ เอ่ยขึ้นว่า “ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ ที่บ้านลำบากมาก ทุกเดือนมีแค่พี่ใหญ่ของเธอที่ได้กินไข่เพื่อบำรุงร่างกาย ตอนนั้นเธออยากกินจนร้องไห้น้ำตาไหลไม่หยุด พี่ใหญ่ของเธอแอบเอาไข่ลวกใส่ถุงยัดให้เธอลับหลังคนอื่น ฉันดันเห็นเข้า พอโมโหขึ้นมาก็เลยทุบตีเธอไปยกหนึ่ง”
“เธอรู้สึกน้อยใจจนวิ่งออกไปร้องไห้ ส่วนฉันก็ร้องไห้อย่างเจ็บปวดอยู่ในบ้านเหมือนกัน ตั้งแต่นั้นมา เธอก็ไม่เคยเอ่ยปากขอไข่ลวกอีกเลย”
น้ำตาค่อย ๆ เอ่อคลอในดวงตาของเธอ ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย ดูราวกับเก็บเรื่องราวมากมายเอาไว้ในใจจนในที่สุดก็ทนไม่ไหว ต้องพูดออกมา
มองไม่ออกว่านั่นเป็นความรู้สึกจากใจจริงหรือแค่เสแสร้ง แต่ไม่ว่าอย่างไร หลังจากจ้าวเจี้ยนกั๋วได้ฟัง เขาก็รู้สึกอึดอัดแน่นหน้าอก