กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ฉีเจินอวี้ลุกขึ้นยืนท่ามกลางสายตาคาดหวังของโจวชุ่ย แล้วมายืนเคียงข้างจ้าวเจี้ยนกั๋ว
มุมปากของเธอยกยิ้มบาง ๆ ดวงตาที่มองโลกทะลุปรุโปร่งซ่อนความเย้ยหยันเย็นชาเอาไว้หลายส่วน “เจี้ยนกั๋ว นายพูดแบบนี้ได้ยังไง ป้าใหญ่กับคนอื่น ๆ ก็แค่สงสารแม่ พูดกันตามตรงนะ ถ้าเรื่องยังไม่เกิดขึ้นกับตัวเอง ใครก็ไม่มีวันรู้สึกเจ็บหรอก
ถึงยังไงฉันก็ไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นจริง ๆ เฟยเฟยก็ยังเป็นเด็ก จะใจกว้างหน่อยแล้วมันจะเป็นอะไรไป?”
พูดจบ ฉีเจินอวี้ก็มองจ้าวเจี้ยนกั๋วแล้วพูดทีละคำ “ต่อให้ฉันเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ ก็เป็นแค่ลูกสะใภ้คนหนึ่ง ขอแค่ลูกชายยังอยู่ ใครก็มาเป็นแทนได้ แม่รักนายขนาดนั้น ยังไงก็ต้องยอมขายทุกอย่างเพื่อหาภรรยาใหม่ให้นายแน่ คงไม่ยอมมองนายขึ้นคานหรอก ใช่ไหม แม่?”