กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ระหว่างทางกลับบ้านจ้าว โจวชุ่ยยิ่งคิดก็ยิ่งคับแค้นใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห
ที่แท้เธอวิ่งวุ่นไปทั่ว ทั้งอาละวาดทั้งขายหน้า ก็เพื่อเป็นอาวุธให้พ่อจ้าวกับแม่จ้าวใช้หรอกหรือ?
ผลประโยชน์ไม่เคยตกถึงเธอ แต่เรื่องซวย ๆ กลับให้เธอรับทั้งหมด แบบนี้ไม่เรียกว่าโง่แล้วจะเรียกว่าอะไร!
เธอเดินเร็วขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นวิ่งเหยาะ ๆ กลับบ้านบ้านจ้าวทั้งที่อัดแน่นไปด้วยความโกรธ
ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป พ่อจ้าวกำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ในบ้านเพื่อรอฟังผล พอเห็นเธอกลับมาด้วยสภาพมอมแมมก็รู้สึกไม่ดี ดูท่าว่าคงไม่ได้ผลประโยชน์อะไรกลับมา คราวนี้เขาจึงไม่แม้แต่จะแสดงสีหน้าดี ๆ ออกมา
“รู้อยู่แล้วว่าแกมันไม่ได้เรื่อง กลับมามือเปล่ายังกล้ากลับมาอีก!”