กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พ่อจ้าวยกใบหน้ายิ้มต้อนรับ “พ่อดองมาแต่เช้าเลย รีบเข้ามาพักก่อน”
แม่จ้าวไปห้องครัวหยิบชามมารินน้ำ คิดอยู่ครู่หนึ่งก็หยิบกระป๋องน้ำตาลออกมาด้วย
ชนบทขาดน้ำตาล น้ำตาลทรายขาวหนึ่งถ้วยมีค่ามาก พวกเขากลุ่มนี้เดินทางข้ามคืน ร่างกายแข็งแรงแค่ไหนพอผ่านเรื่องแบบนี้มาก็เย็นเฉียบ
น้ำร้อนรสหวานไหลลงท้อง ร่างกายอุ่นขึ้น สีหน้าดีขึ้นเองไม่น้อย
ตาแก่โจวสูดปากดังแผล็บ คิดในใจว่าพ่อดองคนนี้ไม่โง่จริง ๆ วันนี้เขาต้องมีแผนสักหน่อย