กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ย่า พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น”
ย่าหนิวมีของอยู่ไม่น้อย จ้าวเจี้ยนกั๋วขนของสองรอบก็เสร็จเรียบร้อย พอหันกลับมาได้ยินย่าด่าพี่ชายของเขาแบบนั้น จึงอดพูดช่วยพี่ชายสักสองสามคำไม่ได้
ถ้าเขาไม่พูดก็แล้วไป แต่พออ้าปาก ย่าหนิวก็หันกระบอกปืนใหญ่มาทางเขาทันที “มัวแต่ด่าเขาแต่ยังไม่ได้ด่าแก แกคันปากอยากโดนด้วยใช่ไหม!”
จ้าวเจี้ยนกั๋วร่างกายแข็งแรง ทนไม้ทนมือ ย่าหนิวจึงเหวี่ยงไม้เท้าฟาดเขาไปตรง ๆ “ถ้าไม่เห็นแก่หน้าฉีเจินอวี้ ย่าคงตีไอ้ลูกเต่าอย่างแกที่แยกแยะผิดถูกไม่ได้จนตายไปแล้ว สมองแกโดนลาถีบหรือไง! ยืนดูพวกเธอรังแกเมียตัวเองอยู่ได้!”
“ถ้ารู้แต่แรกว่าแกจะมีนิสัยแบบนี้ ตอนเด็กย่าน่าจะบีบคอแกให้ตายไปเลย จะได้ไม่ต้องให้เจินอวี้ของย่ามารับความไม่เป็นธรรมตอนนี้!”