กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ซ่งเฟยเฟยถูกจ้าวเจี้ยนกั๋วอุ้มกลับมา พอเข้าบ้านก็วิ่งไปหาจ้าวหลานจือ ไม่ได้พูดอะไร แต่สองแม่ลูกยิ้มให้กัน ราวกับตกลงกันไว้ได้แล้ว
ฉีเจินอวี้เห็นหมดแล้ว ก็รอว่าจ้าวเจี้ยนกั๋วจะลงมือทำอะไร
รอไปรอมาก็สองสามวัน ฉีเจินอวี้ไม่ยอมไปทำงานเลย บรรยากาศในบ้านเริ่มคุกรุ่นด้วยกระแสใต้ผิวน้ำ
โจวชุ่ยทั้งพูดตรง ๆ ทั้งพูดอ้อม ๆ แนะนำว่าท้องโตขนาดนี้แล้ว ก็เลิกไปทำงานเสียเลยดีกว่า
ฉีเจินอวี้ไม่รับคำ แม่จ้าวมองพฤติกรรมที่จ้าวเจี้ยนกั๋วออกเช้ากลับดึกทุกวันก็รู้ว่าผิดปกติ พอถึงมื้อเช้าที่ทุกคนอยู่พร้อมหน้า เธอจึงเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ “เจี้ยนกั๋ว สองวันนี้ไปทำอะไรมาบ้าง กลับบ้านดึกทุกวัน พ่อแกบอกว่าเที่ยง ๆ ที่โรงงานยังไม่เห็นเงาแกเลย”