เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เช้าวันรุ่งขึ้นตอนฉีเจินอวี้ลุกจากเตียง บรรยากาศในบ้านบ้านจ้าวกลมเกลียวกันอย่างประหลาด
จะพูดยังไงดี เรื่องที่จ้าวเจี้ยนกั๋วเบี้ยวเมื่อคืนก็เห็น ๆ อยู่ว่าไม่ใช่เรื่องเล็ก แต่กลับไม่มีใครปริปากสักคำ
ที่โต๊ะอาหาร จางต้านิวเอาใจฉีเจินอวี้อย่างอ่อนโยน “เจินอวี้ วันนี้ฉันเห็นอากาศหนาว เลยตั้งใจทำน้ำตาลทรายแดงต้มไข่ไว้ให้เธอ รีบมานั่งกินสิ”
ครั้งนี้มีแค่เธอคนเดียวที่มี จ้าวหลานจือไม่มี ซ่งเฟยเฟยก็ไม่มี และทั้งสองก็ไม่ได้โมโหเสียอาการอะไร
ฉีเจินอวี้ใจกระจ่างดั่งกระจก แม่ลูกคู่นี้พัฒนาได้ถึงขนาดนี้ ดูท่าความต้องการของพวกเธอคงไม่เล็ก
ไม่เป็นไร ยังไงก็ยังมีเวลาให้เล่นอีกยาว
ฉีเจินอวี้ลูบท้องอย่างเบามือพลางคิด
จากนั้นเธอจึงรับชามมาจากมือจางต้านิวอย่างใจเย็น สีหน้าซาบซึ้งไม่น้อย “ขอบคุณแม่ค่ะ แม่ดีกับฉันจริง ๆ”