ตอนที่ 18 ชี้ต้นหม่อนด่าต้นหวาย

ร้องไห้ให้เต็มที่สักครั้งแล้ว ฉีเจินอวี้ก็รู้สึกดีขึ้นมาก พอเธอลืมตาอีกครั้ง ความมืดมนที่กดทับอยู่ในใจก็ลดหายไปมากจนน่าประหลาด

เธอผลักจ้าวเจี้ยนกั๋วออกอย่างรังเกียจ “หลบไป ฉันจะนอน”

จ้าวเจี้ยนกั๋วปล่อยตัวล้มไปข้างหนึ่งตามแรงอย่างเสแสร้ง ไม่กล้าแสดงความไม่พอใจแม้แต่น้อย แล้วเอาใจว่า “งั้นผมไปตักน้ำให้คุณ”

เห็นฉีเจินอวี้ไม่ปฏิเสธ เขาก็ลงมืออย่างรวดเร็ว ไม่ถึงห้านาที น้ำสามอ่างอุณหภูมิต่างกันก็ถูกวางเรียงบนพื้น จากนั้นจ้าวเจี้ยนกั๋วก็หยิบผ้าลายดอกเล็กผืนหนึ่งที่ใช้เป็นม่านได้จากตู้ออกมาแขวนบนเชือกเส้นเล็กที่ผูกจากหน้าต่างไปยังผนังปลายเตียงคัง

ฉีเจินอวี้ชะงัก นี่จะทำอะไรกัน?

จ้าวเจี้ยนกั๋วหิ้วม้านั่งเตี้ยตัวเล็กมาวาง “ที่รัก มาล้างเถอะ เดี๋ยวน้ำก็เย็นหมด”