ตอนที่ 15 น่าโมโห

ตอนหลี่ชุนลี่กลับไป เธอกลั้นยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่อยู่ แอบตั้งตารอให้วันนั้นมาถึง

ฉีเจินอวี้เก็บข้าวของของตัวเองแล้วฝากไว้กับติงผิงอัน ไม่คิดจะเอากลับไปด้วย เพราะเธอยังตั้งใจใช้เหยื่อล่อเล็กน้อยนี้ปั่นหัวจ้าวหลานจือให้สาแก่ใจเสียหน่อย

ก่อนเธอจะออกไป โจวเซิ่งก็เดินตามมา เขาทำตามคำสั่งของติงผิงอันให้มาส่งฉีเจินอวี้ออกไปข้างนอก

จ้าวเจี้ยนกั๋วรออยู่ใต้ต้นไม้นอกประตูหลังร้านอาหารของรัฐแล้ว พอเห็นเธอออกมาก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาประคอง พร้อมยื่นมือไปขอกระเป๋าของฉีเจินอวี้จากโจวเซิ่ง

“สหายเสี่ยวโจว ส่งของมาให้ฉันเถอะ ตอนนี้ได้เวลาอาหารพอดี พวกเราจะได้ไม่รบกวนเวลานาย”