เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“ศิษย์พี่หญิง คุณไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหม”
หลังติงผิงอันเดินจากไป โจวเซิ่งก็เอ่ยปากขึ้นมากะทันหัน ฉีเจินอวี้มองเขาไปอย่างประหลาดใจ
ในความทรงจำของเธอ โจวเซิ่งเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่ทำงานอะไรก็มั่นคง ชาติก่อนความสัมพันธ์ของทั้งสองคนจริง ๆ แล้วก็นับว่าไม่สนิทนัก หลังจากนั้นตอนที่เธอพาจูจูไปทางใต้ ก็ยิ่งไม่มีการติดต่อกันอีกเลย
เมื่อครู่ฉีเจินอวี้ผลักโจวเซิ่งออกไปเป็นคนนอกโดยไม่ทันคิด
แต่พอคนแปลกหน้าที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานคนนี้เอ่ยปากขึ้นมา นอกจากทำให้ฉีเจินอวี้ตกใจแล้วก็ยังงุนงงอยู่นิด ๆ ชาติก่อนในช่วงเวลานี้ ความสัมพันธ์ของพวกเขาดูจะไม่เลวนี่นา?
“ฉันสบายดีอยู่แล้ว” ฉีเจินอวี้ตอบกลับสั้น ๆ ด้วยคำที่กำกวม แล้วก้มตาลงลูบท้องอย่างอ่อนโยน พลางเล่าเรื่องที่จ้าวเถี่ยหนิวไปเรียนให้เขาฟัง
“ผมรู้แล้ว”