ตอนที่ 4 ชั่วชีวิตนี้ไม่กินปลาอีก

แผนการในเรือนเหนือยังคุกรุ่นไม่หยุด แต่ในเรือนข้างฝั่งตะวันตกกลับเงียบสงบ

ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไร ฉีเจินอวี้ในความสะลึมสะลือรู้สึกว่ามีคนผลักประตูห้องเบา ๆ ฝีเท้าเบาที่สุด ค่อย ๆ เดินมาถึงขอบแท่นนอนแล้วนั่งลง

กลิ่นอายคุ้นเคยโชยมาปะทะ อบอุ่นกว้างขวางและทำให้อุ่นใจ

คือจ้าวเจี้ยนกั๋ว

ชายหนุ่มถืออาหารเย็นเดินเข้ามา พอเห็นภรรยานอนหลับสบาย ใบหน้าเล็กขาวสะอาด คิ้วและดวงตาอ่อนโยน มองอย่างไรก็ทำให้ใจอ่อน

เขาเดิมทีคิดจะเฝ้าอย่างเงียบ ๆ แบบนี้ แต่ตอนบ่ายพี่สะใภ้ใหญ่ตั้งใจมาบอกเขาเป็นพิเศษว่าเจินอวี้กินไข่ตุ๋นไปไม่กี่คำ

ตอนนี้เธอท้องได้เจ็ดเดือนแล้ว จะปล่อยให้หิวท้องอดทนได้อย่างไร

“เจินเจิน เจินเจิน……”