0192

⬢⬢⬢

ตอนที่ 192 เจตจำนงสุดท้ายของโลก

“ซี๊ด... หนาวจัง” ฮวาเฟยเอ่ยว่าหนาว แต่น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความรื่นรมย์

หลี่เซิงเกอกล่าวอย่างรื่นรมย์เช่นกัน “หนาวจริง ๆ นั่นแหละ แต่ถ้าเทียบกับภาวะหนาวจัดแล้วยังถือว่าคนละเรื่อง”

หิมะสีขาวบนยอดเขาช่างงดงาม ทั้งยังเป็นสถานที่ที่มีอุณหภูมิอบอุ่น

หากเป็นโลกอื่นพวกเขาคงไม่รู้สึกลึกซึ้งเช่นนี้ ทว่าหลี่เซิงเกอและฮวาเฟยต่างคิดจากก้นบึ้งของหัวใจว่าโลกใบนี้มีความเกี่ยวข้องกับพวกเขา

ตั้นจ่งกล่าวว่า “แปลกมาก สิ่งนี้เพิ่งก่อตัวขึ้นภายหลัง พลังชีวิตของโลกกำลังฟื้นตัว”

“เล่ารายละเอียดมาหน่อย” หลี่เซิงเกอกล่าว