0147

⬢⬢⬢

ตอนที่ 147 เรื่องของมนุษย์ มนุษย์ต้องจัดการเอง

ไป๋เจี่ยนผลักก้อนน้ำแข็งไปวางบนเกาะเล็ก ๆ ที่เกิดจากซากศพของสัตว์ประหลาด ท่ามกลางเสียงบ่นพึมพำไม่หยุดหย่อนของเสี่ยวหวงจี เธอจัดการทำให้ร่างกายตัวเองแห้งอย่างไม่ใส่ใจนัก

“แบบนี้ค่อยยังชั่ว ไม่งั้นเดี๋ยวก็ป่วยหรอก”

ไป๋เจี่ยนอ้าปากค้าง ไม่ได้พูดประโยคที่ว่าจะไม่ป่วยไป เพราะมันยุ่งยาก

เธอถามเงาลวงว่า “จะจัดการอย่างไรดี”

ไม่ได้ถามว่าเป็นใช่หรือไม่ ไป๋เจี่ยนเชื่อมั่นว่าต้องเป็นสิ่งนี้อย่างแน่นอน

เงาลวงยังไม่ทันได้พูดอะไร ฟ่านซือและคนอื่น ๆ ก็กระโดดลงมาประหนึ่งเกี๊ยวที่ถูกโยนลงหม้อน้ำเดือด

แววตาของพวกเขาเลื่อนลอย ใบหน้าแสดงความคลั่งไคล้ขณะเดินตรงไปยังก้อนน้ำแข็ง ในสายตามีเพียงก้อนน้ำแข็งนั้นเท่านั้น