0138

⬢⬢⬢

ตอนที่ 138 ความต้องการประหลาดของสัตว์ประหลาดสายบุญ

“คุณ... คุณพูดได้?”

ซุนเชี่ยนเชี่ยนพูดด้วยอาการติดอ่าง

“แน่นอนว่าพูดได้” เสียงนั้นมาพร้อมกับความกังวานที่ประหลาด ราวกับส่งมาจากที่ที่ห่างไกล “ฉันยังต้องขอบคุณซอมบี้น้อยที่พาพวกคุณออกมาจากท้องของฉัน เพราะพวกคุณ ฉันก็เลยไม่ได้กินอิ่มมานานแล้ว”

ซุนเชี่ยนเชี่ยนกล่าวขอโทษโดยสัญชาตญาณ: “ขอโทษด้วย พวกเราเองก็ไม่ทราบมาก่อน”

หม่าหลีฟังไม่ออก จึงถามซุนเชี่ยนเชี่ยนว่าหมายความว่าอย่างไร

หลังจากซุนเชี่ยนเชี่ยนแปลให้ฟัง หม่าหลีและคนอื่น ๆ ก็อ้าปากค้าง ส่วนฮวาเฟยและพวกอดไม่ได้ที่จะหันหน้าหนี มนุษย์เงือกที่แยกเขี้ยวดูน่ากลัวอยู่ไม่น้อย

“ช่างเถอะ ซอมบี้น้อย เธอมาหาฉันสิ ฉันรอเธออยู่” เสียงนั้นกล่าวเสริม “วางใจเถอะ ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก”