กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 134 แม้ต้องตาย ก็ต้องจากไป
“เกล็ด เกล็ดของเรา”
นิเค่อจำได้ในทันที เขาก็เสียค่าอาหารบุฟเฟต์ให้ไป๋เจี่ยนไปเช่นกัน จนได้กินเห็ดปิ้งกับกุยช่ายปิ้งไปหนึ่งมื้อ
พอกินกุยช่ายมากไป ทุกคนก็รีบหลีกหนีให้ห่างจากเงือกที่มีระบบย่อยอาหารไม่ดีเหล่านั้น
พวกเขาตดออกมาที ผืนน้ำรอบข้างก็เหม็นตลบอบอวลไปหมด!
“คุณไปปล้นเงือกมาหรือไง?” เสี่ยวหวงจีที่ตั้งใจจะตอบคำถามหลุดปากถามออกมา
ไป๋เจี่ยนไม่ได้สนใจมัน
หลังจากคิดดูสักพัก เธอก็เอาถุงวางลงบนม่านกั้นโปร่งใส
ในชั่วพริบตา จุดที่ถุงสัมผัสกับม่านกั้นก็อ่อนตัวลงส่วนหนึ่ง