เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 ผลประโยชน์ของธัญพืชและต้นคาโนลา
กลิ่นหอมของอาหารฟุ้งกระจาย ผู้คนต่างกลืนน้ำลายและจ้องมองอาหารที่แสนจะธรรมดาที่สุดก่อนวันสิ้นโลกตาไม่กะพริบ
“มื้อนี้เหมือนได้กลับไปโรงอาหารมหาวิทยาลัยเลย” เย่เซี่ยนจวินรำพึงด้วยความรู้สึกท่วมท้น
ขอบตาของโหยวเปิ่นแดงระเรื่อ “ใครจะว่าไม่ใช่ล่ะ แต่นี่มันก็สิ้นเปลืองเกินไปแล้ว”
ก่อนทำอาหารได้ถามไป๋เจี่ยนแล้ว เสี่ยวหวงจีบอกว่าให้ใช้วัตถุดิบทั้งหมดที่ไป๋เจี่ยนให้มา ไม่ต้องประหยัด
เซี่ยอันวางมือไว้อย่างเรียบร้อยบนหน้าตัก นั่งตัวเกร็งอย่างประหม่า
“เซี่ยอัน พวกเธอสามารถกินธัญพืชได้ไหม?” ถานฟางถามด้วยความสงสัย พร้อมกับดึงตัวหมี่หมี่ที่อยากจะเข้าไปคลอเคลียกับไป๋เจี่ยนไว้
เซี่ยอันตอบกลับเสียงเบา “กินธัญพืชไม่ได้หรอก แผ่นหญ้าอัดให้อิ่มท้องได้”