กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 31 ปลูกได้
คนอื่น ๆ มองไปทางไป๋เจี่ยน ไป๋เจี่ยนยกนิ้วชี้ไปที่แปลงนาที่ส่งกลิ่นฉุนกึก: “ปลูกได้”
“ไป๋เจี่ยน อย่าฝืนเลย” เย่เซี่ยนจวินถามฟ่านซือ “ผมรับโทษแทนไป๋เจี่ยนได้ไหม?”
“พ่อ ผมมาเอง ผมเป็นผู้มีความสามารถพิเศษ ร่างกายแข็งแรง” เย่เจ๋อกล่าว
หลี่เซิงเกอถาม: “ไม่มีทางผ่อนปรนได้เลยหรือ?”
“ไม่มี” ฟ่านซือกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “แทนกันไม่ได้ เมยหวั่นไม่ใช่คนใจกว้าง เธอจำไป๋เจี่ยนได้แม่นแล้ว”
พวกเขาไม่ได้ใส่ใจคำพูดของไป๋เจี่ยนเท่าใดนัก ธัญพืชที่ไป๋เจี่ยนนำออกมานั้นดีจริง แต่เธอยังอายุน้อย อีกทั้งตอนอยู่ที่ฐานที่มั่นก่อนหน้านี้ก็มีสภาพเป็นเช่นนั้น—
เสี่ยวหวงจีไม่รู้ว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่ ไม่อย่างนั้นคงเถียงกลับไปแล้วว่า: พูดมาให้ชัดสิ สภาพไหนกัน!