0025

⬢⬢⬢

ตอนที่ 25 จ้าวซิ่วหาน

ย่าของจ้าวซิ่วหานเห็นว่าลูกแมวน่าสงสารจึงเลี้ยงไว้หลายวัน ต่อมาเจ้าของลูกแมวก็มาตามหา

“ฟังจากย่ามา ตอนนั้นเป็นหญิงสาวที่สวยมากคนหนึ่ง” จ้าวซิ่วหานเล่าพร้อมกับย้อนความหลัง สายตาจ้องมองไปยังของประดับรูปดาวและจันทร์โลหะที่วางอยู่ตรงหน้า “เธอทิ้งกำไลวงนี้ไว้เป็นค่าตอบแทน”

“ต้องเป็น—” เสี่ยวหวงจีรีบหยุดพูดกะทันหัน “แล้วย่าของเธอได้บอกไหมว่าเจ้าของแมวไปที่ไหน?”

[ต้องเป็นนายหญิงแน่ๆ!]

เสี่ยวหวงจีเติมประโยคนี้ให้เต็มในจิตสำนึกของไป๋เจี่ยน เมื่อครู่เกือบจะหลุดปากพูดออกไปแล้ว ซึ่งจะทำให้จ้าวซิ่วหานสงสัย

“ไม่ได้บอก ตอนที่ย่าเล่า ฉันนึกว่าย่ากำลังเล่านิทาน” รอยยิ้มของจ้าวซิ่วหานดูจริงใจขึ้นเล็กน้อย “จะมีใครที่ให้ของมีค่าขนาดนี้กันล่ะ”