เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 อุณหภูมิพุ่งสูงเกินไป ไปตามหามนุษย์กันเถอะ
ต้นคาโนลาเป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ ไป๋เจี่ยนจึงเว้นระยะห่างในการปลูกไว้กว้าง เมล็ดพันธุ์ที่มีก็เพียงพอต่อการใช้งาน
เสี่ยวหวงจีทอดสายตามองไปยังพืชพรรณรูปทรงประหลาดหลากสีสันในระยะไกล ในดวงตาสีดำสนิทขนาดจิ๋วเต็มไปด้วยความหดหู่ใจ
ไม่รู้ว่าจะต้องอยู่ที่นี่กับไป๋เจี่ยนอีกนานแค่ไหน น่าเบื่อชะมัด จะไม่มีมนุษย์ผ่านมาบ้างเลยหรือไงนะ?
หลังจากนั้น ไป๋เจี่ยนพยายามไม่ใช้วิชาอาคมหากไม่จำเป็น โดยอาศัยเพียงพืชคาโนลากลายพันธุ์และฝ้าย จริงสิ ยังมีต้นหยางขาวขนด้วย ทำให้ถากถางพื้นที่ปลูกพืชได้มากกว่าสองร้อยไร่อย่างน่าอัศจรรย์
สภาพอากาศในยุควันสิ้นโลกนั้นแปรปรวนอย่างยิ่ง ในเวลาเพียงเดือนเดียว ก็มีฝนที่มีมลพิษสูงตกลงมาอีกถึงสองรอบ
ท่ามกลางสายฝน เหล่าพืชพรรณสู้กันจนกระจัดกระจายไม่เป็นท่า ราวกับมนุษย์ที่กำลังดึงผมกันเพื่อหาเรื่องทะเลาะวิวาท