0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 วันแรกที่หาคนไม่พบ

นายซอมบี้ไม่มีความสนใจในรวงข้าวในมือไป๋เจี่ยนเลยแม้แต่น้อย มันดิ้นรนขัดขืนและในจังหวะฉุกละหุกก็ได้อ้าปากที่มีฟันแหลมคมสีดำอมเหลืองหมายจะกัดไป๋เจี่ยน

เสี่ยวหวงจี: “ระวัง”

ไม่รู้ว่าหากไป๋เจี่ยนถูกกัดแล้วจะเป็นอย่างไร แต่ถ้าทิ้งรอยแผลเอาไว้คงไม่ดีแน่

นายซอมบี้กัดไม่โดนเนื้อนุ่ม ๆ เพราะไป๋เจี่ยนมือไวเสียบกำข้าวสาลีเข้าไปในปากมันพอดี

“กิน”

ไป๋เจี่ยนปล่อยมือจากนายซอมบี้แล้วจ้องเขม็งไปที่มัน

นายซอมบี้ได้รับอิสรภาพ มันปล่อยให้ข้าวสาลีค้างอยู่ในปากเช่นนั้น ก่อนจะหันหลังกลับแล้ววิ่งหนีสุดชีวิต

ในวินาทีนี้ เสี่ยวหวงจีราวกับได้เห็นภาพของตัวเอง