กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 347 บิดามารดาสกุลเสิ่น
ตี้ชิงเพิ่งจะวางสมุนไพรที่เพิ่งเคี่ยวเสร็จใหม่ ๆ ไว้ตรงหัวเตียง ก็พลันได้ยินเสียงฝีเท้าดังแว่วมาจากนอกลานเรือน เสียงนั้นไม่เบาไม่หนัก ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความร้อนรนกระวนกระวายจนยากจะเอ่ยคำ
ยามที่นางหันกายกลับไป ก็แลเห็นร่างสองร่างกำลังถูกเวินเย่นำทางเข้ามาพอดี
ตี้ชิงเอ่ยปากถาม “เวินเย่ สองท่านนี้คือ……”
เวินเย่เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ท่านพ่อท่านแม่ของเยวี่ยเยวี่ย นายท่านเสิ่นและคุณนายเสิ่น”
เดิมทีหยวนเยวี่ยแซ่เสิ่น มีนามว่าเสิ่นหยวนเยวี่ย เพียงแต่เมื่อขึ้นเขามาบำเพ็ญเพียร นางรู้สึกว่าใช้เพียงชื่อจะสะดวกกว่า จึงมิได้ใส่แซ่นำหน้า
บิดาสกุลเสิ่นสวมเสื้อคลุมยาวผ้าแพรต่วนสีขาวจันทรา ปลายแขนเสื้อปักลวดลายเหลือบเงา เส้นผมหวีรวบอย่างประณีตเรียบร้อย ทว่ามิอาจปกปิดรอยคล้ำใต้ดวงตาได้เลย