Chapter 0342

ตอนที่ 342 ข้าจะไม่ร้องไห้อีกต่อไป

เสียงอื้ออึงจากการเข่นฆ่าสังหารที่ถูกม่านคุ้มกันสีทองอร่ามกั้นไว้ระหว่างภายนอกกับภายในยังคงดังกึกก้องสั่นสะเทือนอยู่ข้างหูไม่ขาดสาย บาดแผลบนหน้าผากของฮว่าเยวียนที่กระแทกโดนมีโลหิตไหลซึมออกมาอย่างต่อเนื่อง ปะปนกับหยาดน้ำตาจนเปรอะเปื้อนไปครึ่งดวงหน้า แผลฉกรรจ์บนหัวไหล่ที่ถูกหมาป่ามารกัดกระชากปวดแสบปวดร้อนราวกับถูกแผดเผา ปราณมารที่ไหลเวียนอยู่ในเส้นลมปราณพุ่งเข้าปะทะรากฐานพลังวิญญาณระดับเทพจำแลงของนางไม่หยุดยั้ง

ปลายนิ้วของนางจิกลงบนม่านแสงแน่นขนัด ทว่าทุกครั้งที่ออกแรงกลับทำได้เพียงก่อให้เกิดระลอกคลื่นสีทองจาง ๆ ชั้นหนึ่งเท่านั้น ด้านนอกมีทั้งเสียงมารกู่ร้อง เสียงร่ำไห้คร่ำครวญ และเสียงอาวุธแตกหักพังทลายถาโถมซัดเข้ามาเป็นระลอก ความสิ้นหวังจุกแน่นหนักอึ้งอยู่ในลำคอ แม้กระทั่งลมหายใจก็ยังเจือด้วยกลิ่นคาวสนิมโลหิต