เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 332 ผู้บังคับใช้มรรคาสวรรค์
แม่นางผู้มักชอบเดินตามหลังทุกคน แย้มยิ้มอย่างเอียงอายพลอยดึงแขนเสื้อตี้ชิงแล้วเอ่ยว่า “ชิงชิงเจ้าดูสิ” ผู้นั้น ภายภาคหน้าไม่อาจได้ยินเสียงพวกนางพูดคุยอีกต่อไปแล้ว
ตี้ชิงช่วยเช็ดน้ำตาให้นาง กิริยานุ่มนวลอ่อนโยนจนมิคล้ายตนเอง “รอเจ้าดีขึ้นกว่านี้ ข้าจะพาเจ้าไปมณฑลหนาน”
น้ำเสียงของนางราบเรียบ คล้ายกำลังให้คำมั่นในเรื่องที่เรียบง่ายธรรมดายิ่ง “บุปผาที่มณฑลหนานบานเร็วนัก ทั้งยังได้ยินเสียงคลื่นทะเล”
หยวนเยวี่ยพยักหน้าอย่างแรง ทว่าหยาดน้ำตากลับยิ่งรินไหลอาบแก้ม
นางรู้ว่าตี้ชิงกำลังปลอบประโลมตน และรู้ดีว่าหูของตนนั้น ไม่อาจได้ยินเสียงคลื่นทะเลได้อีกแล้ว
ยามที่ฝูตู้เข้ามาเปลี่ยนสมุนไพร พลันพบเห็นภาพเหตุการณ์นี้พอดี
เขามองดูปราณเร้นลับที่ควบแน่นอยู่บนปลายนิ้วของตี้ชิง