กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 330 เป็นฝีมือของนางงั้นหรือ?
หมอกพลันม้วนตัวอย่างรุนแรง ภายในสีเทาดำเจือด้วยสีแดงฉาน ราวกับสัตว์ร้ายที่กำลังอ้าปากกว้าง
และนางยืนอยู่เบื้องหน้าหมอกนั้น ชุดสีดำสนิทอาบไปด้วยเลือด ปลายกระบี่ชี้ขึ้นสู่ท้องนภา ราวกับวัชพืชที่หยั่งรากลึกลงในขุมนรกท่ามกลางแดนประหาร
เผ่ามารไม่บุกเข้ามาอีก แต่หมอกก็ยังไม่จางหายไป
เขตอาคมปราณเร้นลับของตี้ชิงต้านทานมาได้สามวัน แสงสีน้ำเงินเข้มเริ่มจางลงเรื่อย ๆ ราวกับเปลวเทียนที่ใกล้จะดับ
นางนั่งอยู่ภายในเขตอาคม แผ่นหลังพิงต้นไม้หิมะ ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ
จวินจี้มาส่งโอสถทุกวัน โดยวางไว้บนแท่นหินนอกเขตอาคม
ถ้วยโอสถยังคงเต็มอยู่เสมอ และเมื่อกลับมาในวันถัดไป มันก็ยังคงเต็มเช่นเดิม
ตี้ชิงไม่ได้แตะต้องมันเลย