เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 312 ชั้นที่ห้า: หุบเหวอสูรร้ายหมื่นตน
สิ้นเสียงตวาดแผ่วเบา ปลายกระบี่ก็ทิ่มแทงลงไปอย่างรุนแรง
มิใช่การใช้กำลังดิบ แต่เป็นการอาศัยแรงส่งจากการหมุนวนของพลังวิญญาณ ดุจดั่งลิ่มที่ตอกลงไป แล้วแทรกซึมเข้าไปตามการไหลเวียนของหมอก
อักขระบนเขตอาคมปั่นป่วนในทันที แสงสีแดงเข้มสั่นไหวไม่มั่นคง ราวกับกำลังดิ้นรน
วายุหยินพลันบ้าคลั่งขึ้นมา อนุภาคสีดำพุ่งเข้าสู่ผิวหนังอย่างบ้าคลั่ง ความเจ็บปวดที่ดวงจิตวิญญาณทวีความรุนแรงขึ้นฉับพลัน เบื้องหน้าของตี้ชิงมืดมิดลงเป็นระยะ
นางกัดปลายลิ้นแน่น อาศัยความเจ็บปวดประคองสติไว้ ข้อมือหมุนวน กระบี่แก่นเหมันต์วาดเป็นวงกลมเล็ก ๆ ในหมอก บดขยี้ดวงตาค่ายกล ณ จุดนั้นจนแหลกละเอียด
เสียงดังกร๊อบเบา ๆ เขตอาคมรูปดักแด้ก็ปริแตกออกเป็นรอยแยก หมอกสีเทาสลายตัวไปราวกับน้ำลด