Chapter 0310

ตอนที่ 310 ชั้นที่สอง: ระเบียงพันคมมรณะ

เชือกสะดุดเหล่านั้นบางละเอียดดุจเส้นผม บนนั้นพันไว้ด้วยพิษสีน้ำเงินเข้ม หากสัมผัสโดน ผิวหนังจะรู้สึกชาหนึบราวกับถูกมดกัด

“เหนื่อยแล้วใช่ไหม?” เสียงของโม่หนี่เฟิงดังมาจากในหมอก น้ำเสียงเจือความยียวนกวนประสาทเล็กน้อย “พักสักหน่อยเถอะ อย่างไรก็ไม่มีใครเร่ง”

“ชิงชิง บาดแผลของเจ้ายังเจ็บอยู่หรือไม่?” เป็นเสียงอันอ่อนโยนของเจียงจิ่วอิน

“หงส์ตัวน้อยหิวแล้ว รอให้เจ้าป้อนอยู่เชียว” เสียงของลู่ฝานเซียวแผ่วเบาราวกับขนนก

ฝีเท้าของตี้ชิงชะงักไปเล็กน้อย มิใช่เพราะหวั่นไหว แต่เป็นเพราะแผ่นหินใต้ฝ่าเท้าจู่ ๆ ก็ทรุดลงไปครึ่งชุ่น

นางถอยหลังทันที ทันทีที่ขยับออก แผ่นหินแผ่นนั้นก็จมลงไปจนหมดสิ้น เผยให้เห็นทรายเหลืองเบื้องล่าง ในทรายเหลืองนั้นพอมองเห็นกระดูกขาวได้ราง ๆ