เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 287 ปราณมาร
เขาเอ่ยพลางดีดนิ้ว เปลวไฟพลันกลายเป็นเส้นสายเพลิง พุ่งเข้าพันรัดดาบโค้งอย่างแม่นยำ
“ซู่——”
ปราณทมิฬบนดาบโค้งเมื่อกระทบเพลิงก็กรีดร้องโหยหวน ราวกับน้ำมันที่ถูกจุดติดไฟ
ศิษย์ผู้นั้นแสบร้อนมือที่กุมดาบอย่างรุนแรง ทว่ายังคงกัดฟันไม่ยอมปล่อยมือ จนกระทั่งด้ามดาบร้อนลวกจนแดงก่ำ จึงกรีดร้องโหยหวนแล้วขว้างดาบลงบนพื้น
“มีชีวิตอยู่ก็มิใช่เรื่องง่าย เหตุใดจึงต้องไปสมคบคิดกับเผ่ามาร นี่มิใช่รนหาที่ตายหรอกหรือ” ฝูตู้เก็บเปลวเพลิงอัคคี น้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงความเย้ยหยันที่ยากจะอธิบาย “จงกลับไปบอกเจ้านิกายของเจ้า หากยังกล้าแตะต้องสิ่งที่ไม่ควรแตะต้องอีก คราวหน้าสิ่งที่ระเบิดจะไม่ใช่แค่สมุนไพรโอสถ”
ศิษย์นิกายโลหิตพิฆาตกุมมือที่ถูกลวกไว้ ถลึงตาจ้องมองฝูตู้ด้วยความเคียดแค้น ก่อนจะหมุนตัววิ่งหนีไป
ในที่สุดก็ถึงคราวของตี้ชิง