กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 267 “ดูจากกระบวนทัพนี้ เกรงว่าจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว”
อักขระบนต้นหวายเฒ่าเลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงลำต้นอันโล่งเตียนที่ยืนตระหง่านอยู่ใต้แสงจันทร์ดุจยักษ์ใหญ่ผู้นิ่งสงบ
“ควรไปกันได้แล้ว” ตี้ชิงเอ่ย เด็กหญิงตัวน้อยผล็อยหลับไปในอ้อมอกของนางแล้ว บนแพขนตายาวงอนยังคงมีหยาดน้ำตาเกาะพราว
ลู่ฝานเซียวพยักหน้า พลางทอดสายตามองไปยังทิศทางของเมืองหลินสุ่ย ปราณมารที่นั่นเจือจางลงไปมากแล้ว มีเพียงไม่กี่แห่งที่ยังคงหลงเหลือหมอกควันสีดำจาง ๆ ดุจรอยแผลเป็นที่ถูกทอดทิ้ง
“จะกวาดล้างให้สิ้นซากไปพร้อมกันเลยหรือไม่” นางเอ่ยถาม
“กวาดล้าง ย่อมต้องกวาดล้างอยู่แล้ว ข้าไม่อยากทิ้งภัยคุกคามไม่รู้จบเอาไว้หรอกนะ”