Chapter 0257

ตอนที่ 257

เขาเงยหน้ามองแผ่นหลังของเจ้าของร้าน แล้วก้มลงมองก้อนเงิน ทันใดนั้นก็สูดหายใจเข้าลึก เดินไปตรงหน้าเจ้าของร้านแล้วยื่นเงินส่งให้ “เถ้าแก่ เงินของท่านตกขอรับ”

เจ้าของร้าน (ฝูตู้) ส่งเสียง “อ้อ” คำหนึ่ง รับก้อนเงินไปแล้วปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “เจ้าไม่ได้แอบเก็บไว้สักก้อนรึ”

เด็กหนุ่มหน้าแดงระเรื่อ “ท่านแม่บอกว่า สิ่งที่ไม่ใช่ของตน หากเอาไปมือจะเน่าเปื่อยขอรับ”

“เจ้าของร้าน” ยกมุมปากเป็นรอยยิ้มบางเบายิ่งนัก หยิบขวดกระเบื้องเคลือบใบเล็กออกมาจากตู้ยาสมุนไพร “สิ่งนี้มอบให้เจ้า ใช้เสริมรากฐานบำรุงต้นกำเนิด นับว่าไม่เลวนัก”

เด็กหนุ่มรับขวดกระเบื้องเคลือบมา กล่าวขอบคุณซ้ำ ๆ แล้วสาวเท้าวิ่งออกไปด้วยความกระฉับกระเฉง

นอกกระจกวารี ฮว่าเยวียนตบมือฉาด “เจ้าหนูนี่ไม่เลวเลย! ดีกว่าเจ้าคนที่แอบซ่อนเศษเงินตำลึงเมื่อครู่นี้ตั้งเยอะ!”