เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 250 “เด็กโง่”
“ถูกอัสนีฟาดบาดเจ็บเล็กน้อย ไม่เป็นไร” ตี้ชิงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
เฉินซีจุนเจ่อมิได้ซักไซ้ต่อ เพียงเก็บกระบี่ยาวเข้าฝัก แล้วปัดเกล็ดหิมะที่ร่วงหล่นบนไหล่ออกเบา ๆ “ทุ่งน้ำแข็งแดนเหนือสุด เกิดอะไรขึ้นบ้าง”
ตี้ชิงก้าวเดินเข้าไปในป่าไผ่ หิมะร่วงหล่นบนไหล่ของนาง ไม่นานก็ละลายไป
นางเลือกนั่งลงบนหินสีเขียวที่สะอาดก้อนหนึ่ง ปลายนิ้วลูบไล้ด้ามกระบี่ของกระบี่แก่นเหมันต์โดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงเล่าอย่างราบเรียบ “พบสระน้ำเย็นแล้ว หลอมกระดูกแก้วผลึกอยู่สามปี พบผู้บำเพ็ญชั่วร้ายสองสามกลุ่ม อีกทั้งยังมีเศษเสี้ยวดวงจิตของเผ่ามาร จึงลงมือจัดการไปเสีย ตอนขากลับบังเอิญพบโรคระบาดปราณมารที่เมืองม่อเป่ย พอสืบหาต้นตอจึงพบว่าเป็นเผ่ามารที่เล่นตุกติก วางค่ายกลรวบรวมปราณมารไว้ จัดการเรียบร้อยแล้ว”