กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 246 ไม่รู้จักตาย
ภายในห้องปีกข้างที่เรือนหลังของจวนเจ้าเมือง กลิ่นสมุนไพรโอสถเข้มข้นจนไม่อาจจางหายไปได้
ผู้ที่ล้มป่วยคือบุตรชายคนเล็กของเจ้าเมือง อายุเพียงสิบปีเท่านั้น ขณะนี้กำลังนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าเล็กแดงก่ำเพราะพิษไข้ ใต้ผิวหนังมีเส้นสายสีดำอมเขียวเลือนรางแล่นพล่าน ลมหายใจหอบถี่ราวกับเครื่องสูบลมที่ชำรุด
ผู้บำเพ็ญโอสถหลายคนล้อมรอบเตียงนอน คิ้วขมวดมุ่นจนแทบชิดกัน ต่างจนปัญญาไม่รู้จะทำอย่างไร
“เป็นอย่างไรบ้าง” เวินเย่เดินเข้ามา เสียงของเขาเบามาก
เขาเพิ่งวางค่ายกลรวบรวมวิญญาณไว้ในลานบ้าน พยายามจะควบคุมไม่ให้ปราณมารในอากาศแพร่กระจาย ขมับยังมีเหงื่อซึม