Chapter 0212

ตอนที่ 212 ย่อมต้องมีหนทาง...

มือของโม่หนี่เหยาชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มพลางบีบแก้มนางเบา ๆ “รอเจ้าโตขึ้น ดวงตาก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว”

วาจานี้เป็นคำโป้ปด เนตรต่างสีของเผ่าหมาป่าสีครามนั้นถูกกำหนดมาตั้งแต่กำเนิด ดวงตาแต่ก่อนของโม่เสี่ยวหยาก็เป็นเนตรต่างสีจริง ๆ ทว่าเมื่อมองดูดวงตาอันเป็นประกายระยิบระยับของนาง เขากลับไม่อาจเอ่ยคำที่โหดร้ายไปกว่านี้ได้ลงคอ

ทว่าในใจกลับมีความคาดเดาอยู่เลา ๆ

ดวงตาของน้องสาวแปดในสิบส่วนคงถูกผู้อื่นควักออกไป แล้วเปลี่ยนเอาดวงตาคู่นี้มาใส่แทน