กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 177 สัตว์เดรัจฉานที่เลียนเสียงคน
ปฏิกิริยาของตี้ชิงรวดเร็วราวกับสัญชาตญาณ นางแตะปลายเท้าเบา ๆ ร่างหมุนตัวลอยขึ้นครึ่งฉื่อ กระบี่แก่นเหมันต์ชักออกจากฝักพร้อมกัน แสงกระบี่ประหนึ่งน้ำตกเย็นเยียบที่หลั่งไหลลงมา ฉีกร่างเงาดำจนแหลกละเอียดในชั่วพริบตา
สิ่งเหล่านั้นเมื่อสัมผัสกับแสงกระบี่ก็กลายเป็นควันดำ ไม่หลงเหลือร่องรอยแม้แต่น้อย
“วิชาแปลงรูปฝึกฝนได้ไม่เลวเลย” นางเก็บกระบี่เข้าฝัก ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนชายเสื้อ แววตาแฝงไปด้วยความเย้ยหยันอย่างไม่ใส่ใจ
ชาติก่อนเห็นภูตผีปีศาจในวังหลวงมามากพอแล้ว ลูกไม้ตื้น ๆ เพียงเท่านี้ ยังเข้าไม่ถึงสายตานาง
เดินไปข้างหน้าได้ประมาณหนึ่งก้านธูป หมอกในป่าก็เริ่มหนาขึ้นเรื่อย ๆ