เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 160 ปีนป่าย
ผ่านไปอีกสองวัน ยามรุ่งสางของวันที่ห้า ขอบฟ้าเพิ่งจะปรากฏแสงสีขาวนวลราวท้องปลา ในที่สุดความเวิ้งว้างสีขาวโพลนผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในสายตา
ที่นี่คือชายขอบของทุ่งรกร้างเหมันต์
สายลมหนาวเหน็บประดุจมีดเล่มเล็กนับไม่ถ้วน กรีดเฉือนลงบนใบหน้าจนเจ็บแสบ ตี้ชิงเพิ่งจะร่อนลงมา ก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูกที่ชำแรกผ่านเส้นลมปราณเข้าไป แม้แต่การโคจรพลังวิญญาณยังติดขัดไปหลายส่วน
นางขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบผ้าคลุมไหล่ผืนหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของ
นั่นเป็นผ้าคลุมไหล่สีแดงเพลิงที่ถักทอขึ้นจากเส้นไหมหนอนไฟหมื่นปี ริมขอบปักลวดลายเพลิงอันสลับซับซ้อน เป็นสิ่งที่เฉินซีจุนเจ่อผู้เป็นอาจารย์ยัดใส่มือนางก่อนออกเดินทาง บอกว่าสามารถป้องกันความหนาวเหน็บได้
เส้นไหมหนอนไฟแฝงหน่วยพลังงานคุณสมบัติธาตุไฟมาแต่กำเนิด ปราณเย็นธรรมดาสามัญไม่อาจเข้าใกล้ได้เลย