กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 142 ข้าตี้ชิงไม่กลัวตาย
สุดท้าย ลู่ฝานเซียวหันไปมองสองพี่น้องตระกูลโม่ “พวกเจ้าสองคน ตามข้าไปที่แห่งหนึ่ง”
“ที่ใดหรือ” โม่หนี่เฟิงถาม “หอชมจันทร์” มุมปากของลู่ฝานเซียวปรากฏรอยยิ้มจาง ๆ แฝงด้วยความบ้าคลั่งที่คุ้นเคย “ในเมื่อพวกมันจับคนของเราไปได้ เราย่อมจับคนของพวกมันมาถามทางได้เช่นกัน มิใช่หรือ”
ดวงตาของโม่หนี่เฟิงสว่างวาบขึ้นในทันที ราวกับสัตว์ป่าที่พบช่องทางระบายโทสะ “เจ้าควรพูดเช่นนี้ตั้งนานแล้ว!”
โม่หนี่เหยาก็พยักหน้าเช่นกัน ในดวงตาสีเขียวมรกตฉายแววเย็นเยียบ “จับตัวเป็น ๆ มาสักคน ดีที่สุดคือคนที่รู้วิธีทำลายค่ายกลผนึกปราณวิญญาณ”
ลู่ฝานเซียวไม่กล่าวสิ่งใดอีก หมุนตัวเดินออกไป